690 936 501
Blog
Baza artykułów branży TSL
- Szczegóły
- Autor: dr inż. Bogusław Madej
- Kategoria: Blog
- Odsłon: 3
Opracował: dr inż. Bogusław Madej
Publiczny transport zbiorowy bez statusu użyteczności publicznej to przede wszystkim linie regularne obsługiwane komercyjnie, dostępne dla wszystkich pasażerów, ale niewykonywane na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie użyteczności publicznej. Właściciele firm przewozowych obsługujących takie linie są traktowani jak klasyczni przewoźnicy zarobkowi, czyli podlegają pełnym kontrolom Inspekcji Transportu Drogowego, ponoszą odpowiedzialność za naruszenia na zasadach określonych w ustawie o transporcie drogowym, a każde uchybienie może skutkować dotkliwą karą pieniężną.
Kontrolowane są zarówno dokumenty uprawniające do wykonywania przewozu, sposób realizacji rozkładu jazdy, jak i czas pracy kierowców, zapisy tachografu oraz stan techniczny pojazdu.
Na publicznych liniach komercyjnych cała odpowiedzialność za prawidłową organizację przewozu spoczywa na przedsiębiorcach wykonujących te linie i osobach przez niego wyznaczonych.
W dalszej części artykułu wyjaśniono, czym dokładnie jest publiczny transport zbiorowy bez statusu użyteczności publicznej, jak działają kontrole ITD na liniach komercyjnych.
- Szczegóły
- Autor: dr inż. Bogusław Madej
- Kategoria: Blog
- Odsłon: 3
Opracował: dr inż. Bogusław Madej
Czy wiesz, że jedno źle dobrane zlecenie transportowe może zakończyć się utratą ładunku o wartości kilkuset tysięcy złotych, a do tego jeszcze odpowiedzialnością wobec zleceniodawcy i problemami z ubezpieczycielem? Właściciel firmy transportowej lub spedycyjnej, który zleca przewóz „pierwszemu lepszemu" przewoźnikowi z giełdy ładunków, naraża się nie tylko na opóźnienia, ale także na zarzuty naruszenia należytej staranności przy wyborze kontrahenta. Szczególnie w przewozach drogowych, gdzie liczy się ciągłość łańcucha umów i odpowiedzialność za ładunek, wybór przewoźnika nie może być przypadkowy.
Znaczenie prawidłowej weryfikacji przewoźnika rośnie wraz ze wzrostem wymagań administracyjnych i kontrolnych. Ustawa o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 roku nakłada na przewoźników obowiązek posiadania odpowiednich zezwoleń i spełniania szeregu wymogów w zakresie dobrej reputacji, sytuacji finansowej i kompetencji zawodowych (art. 4–7a ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 roku). Jednocześnie rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 określa wspólne zasady dostępu do zawodu przewoźnika drogowego w całej Unii Europejskiej (art. 3–4 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009). W praktyce oznacza to, że zlecający przewóz, który nie sprawdzi podstawowych dokumentów i warunków wykonywania transportu, może ponosić negatywne konsekwencje finansowe i reputacyjne.
W tym artykule poznasz 8 kluczowych pytań, jakie należy zadać przewoźnikowi drogowemu zanim powierzysz mu ładunek. Dowiesz się, jak krok po kroku zweryfikować licencję i zezwolenia, ubezpieczenie OC przewoźnika i OCP, flotę pojazdów, zabezpieczenia przeciwkradzieżowe, system rozliczania czasu pracy kierowców, praktyczne procedury reklamacyjne, doświadczenie w danym segmencie transportu oraz profesjonalizm komunikacji. Po przeczytaniu tego przewodnika będziesz mógł przygotować własną listę weryfikacyjną i wdrożyć standard obsługi, który ograniczy ryzyko sporów, kar i strat ładunkowych w Twojej firmie.
- Szczegóły
- Autor: dr inż. Bogusław Madej
- Kategoria: Blog
- Odsłon: 3
Opracował: dr inż. Bogusław Madej
Czy jako właściciel firmy transportowej świadczącej usługi przewozu pasażerów znasz wszystkie obowiązki informacyjne, które ciążą na Tobie wobec klientów? Niedopełnienie tych obowiązków może skutkować nie tylko wysokimi karami finansowymi nałożonymi przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, ale również stratą reputacji i utratą zaufania pasażerów. Brak odpowiedniej informacji dla pasażerów to jeden z najczęściej powstających powodów reklamacji i skarg składanych do organów nadzoru transportowego.
Przepisy unijne oraz polskie nakładają na przewoźników drogowych szczegółowe obowiązki informacyjne, których zakres różni się w zależności od rodzaju świadczonych usług transportowych. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 roku dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym wprowadza minimalny zestaw praw pasażerów oraz odpowiadających im obowiązków przewoźników. Ustawa z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r. poz. 728) uzupełnia te regulacje o przepisy krajowe dotyczące przewozów regularnych, regularnych specjalnych oraz komunikacji miejskiej.
W tym artykule dowiesz się dokładnie, jakie informacje musisz przekazywać pasażerom przed podróżą, w trakcie podróży oraz w sytuacjach zakłóceń takich jak opóźnienia czy odwołania kursów. Poznasz także praktyczne sposoby wypełniania tych obowiązków oraz konsekwencje prawne niedopełnienia wymogów informacyjnych. Po przeczytaniu tego przewodnika będziesz w pełni przygotowany do zapewnienia pasażerom wszystkich niezbędnych informacji zgodnie z obowiązującymi przepisami.
- Szczegóły
- Autor: dr inż. Bogusław Madej
- Kategoria: Blog
- Odsłon: 2
Opracował: dr inż. Bogusław Madej
W polskim systemie transportu osób funkcjonują różne podmioty o odmiennych rolach i kompetencjach, co często prowadzi do zamieszania terminologicznego nawet wśród doświadczonych przedsiębiorców transportowych. Jednym z najczęstszych błędów jest używanie określenia „operator drogowy osób" jako synonimu przewoźnika komercyjnego lub mylenie kompetencji operatora z uprawnieniami organizatora publicznego transportu zbiorowego. Tymczasem polskie prawo wprowadza precyzyjne rozróżnienie między tymi podmiotami, a ich niewłaściwe zrozumienie może prowadzić do problemów podczas ubiegania się o licencje, uczestniczenia w przetargach czy zawierania umów z samorządami.
Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 roku o publicznym transporcie zbiorowym dokonała kluczowego rozdzielenia funkcji organizacyjnych od wykonawczych w systemie komunikacji publicznej. Organizator publicznego transportu zbiorowego – zawsze będący jednostką samorządu terytorialnego – odpowiada za planowanie i koordynację transportu na danym obszarze, podczas gdy operator jest podmiotem wykonującym przewozy na zlecenie organizatora. To rozdzielenie ról ma fundamentalne znaczenie dla zrozumienia, kto podejmuje decyzje strategiczne, kto ponosi ryzyko handlowe oraz jakie wymagania musi spełnić przedsiębiorca chcący świadczyć usługi przewozowe w ramach publicznego transportu zbiorowego.
W tym artykule wyjaśnię najważniejsze różnice między operatorem a organizatorem, przedstawię ich kompetencje i obowiązki oraz wskażę praktyczne konsekwencje tego rozróżnienia dla firm transportowych. Dowiesz się, kto może być operatorem i organizatorem, jakie wymagania prawne muszą spełnić te podmioty oraz w jaki sposób dochodzi do wyboru operatora przez organizatora. Przeanalizujemy również kwestie odpowiedzialności prawnej, modeli finansowania oraz ryzyka handlowego w różnych konfiguracjach działalności przewozowej.
- Przykładowy Regulamin przewozu w okazjonalnych przewozach osób oparty na przepisach prawa i praktykach przewoźników.
- Jak przygotować regulamin przewozu dla komercyjnego publicznego transportu zbiorowego?
- Jak wypełnić wniosek o zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego?
- Bezpieczeństwo bierne w samochodach ciężarowych – czym jest i jakie jest jego zadanie?